Το είχα γράψει από το 2021. Οι αρχιτεκτονικές προτάσεις αποτελούν το τελευταίο στάδιο μιας χρονοβόρας και επίπονης, διεπιστημονικής διερεύνησης, πολιτικών διεργασιών και δημοσίου διαλόγου. Είναι η κατάθεση προτάσεων υλοποίησης (και γι’ αυτό έρχονται τελευταίες) που συνθέτουν και μορφοποιούν τα αποτελέσματα των προηγούμενου βημάτων, σε ιδέες που αναδομούν την περιοχή παρέμβασης. Έγινε κάτι τέτοιο για το παραλιακό μέτωπο της Πάτρας? Σίγουρα όχι.

Και είναι τουλάχιστον υποκριτικό να ακούει κανείς τον Δήμαρχο της Πάτρας να εγκαλεί τις παρατάξεις ότι δεν κατέθεσαν προτάσεις για το τι θέλουν. Αλήθεια έγινε κάποια διαδικασία? Πότε? Οι δημοτικές παρατάξεις αλλά και οι φορείς της πόλης δεν είχαν καμία ευκαιρία να καταθέσουν όχι προτάσεις αλλά ούτε καν κατευθύνσεις για το παραλιακό μέτωπο.

Είναι επίσης υποκριτικό και μη αληθές όλα αυτά που αναφέρει η Δημοτική Αρχή και ο Δήμαρχος περί ΓΠΣ. Δεν γνωρίζω ποιος συμβουλεύει τον Δήμαρχο να επιμένει σε θέσεις οι οποίες δεν έχουν την παραμικρή βάση αλήθειας. Το ΓΠΣ δεν είναι ευαγγέλιο όπως αναφέρει συνεχώς ο Δήμαρχος και εγκαλεί τους πάντες ότι το επικαλούνται επιλεκτικά. Το ΓΠΣ ολόκληρο δημοσιεύεται σε ΦΕΚ και είναι δεσμευτικό μόνο όσον αφορά τις χρήσεις γης και του μέσους συντελεστές δόμησης. Εως εκεί. Για όλα τα υπόλοιπα δίνει κατευθύνσεις οι οποίες μάλιστα μπορεί ποτέ να μην ακολουθηθούν ή και να ανατραπούν από τις ειδικές μελέτες που θα εκπονηθούν. Τα συγκοινωνιακά είναι ένα κλασικό παράδειγμα. Ρίξτε μια ματιά στο ΣΒΑΚ που ψηφίστηκε από το Δημοτικό Συμβούλιο. Πόσο μάλλον για τις περιοχές που είναι εκτός των αρμοδιοτήτων του ΓΠΣ όπως είναι το παραλιακό μέτωπο. Που μάλιστα την εποχή που εγκρίθηκε ήταν λιμενική ζώνη. Είναι σαν να έλεγε κάτι το ΓΠΣ για το ΚΕΤΧ (στρατιωτική ζώνη) και να έρχεται ο Δήμαρχος και να επικαλείται τις πιθανές προτάσεις του ΓΠΣ για το ΚΕΤΧ ως δεσμευτικές για το Υπουργείο Άμυνας. Είμαστε σοβαροί?

Αλλά ακόμα και αν αυτό που λέει ο Δήμαρχος ίσχυε τότε η Δημοτική αρχή είναι αυτή που το χειρίζεται επιλεκτικά. Για παράδειγμα το ΓΠΣ μιλά για πλήρη κυκλοφοριακή υποβάθμιση της Οθωνος Αμαλίας. Και έρχεται τώρα με την επιλογές που κάνει και την διατηρεί ως άξονα κύριας κυκλοφορίας και την αφήνει να λειτουργεί ως το μεγαλύτερο φράγμα της κεντρικής περιοχής προς το παραλιακό μέτωπο. Άσε το φοβερό ότι είπε στους μελετητές προτάσεις οι οποίοι τις απέρριψαν επειδή λέει δεν το προβλέπει το ΓΠΣ. Αν αυτό αληθεύει τότε υπάρχει πρόβλημα με τους μελετητές. Αγνοούν το στοιχειώδη.

Έρχομαι τώρα στην προμελέτη. Είναι προφανές ότι η επιλογή ήταν σαφής. Χώρος περιπάτου. Διαμόρφωση μίας τεράστιας πλατείας έτσι ώστε η Πάτρα να γίνει όπως λέει η Δημοτική αρχή παραλιακή πόλη. Άλλα λόγια να αγαπιόμαστε λέω εγώ.
Και επειδή μάλλον οι τοποθετήσεις στο Δημοτικού συμβούλιο ήταν ευγενικές λόγω του ρόλου των ανθρώπων που έχουν το ρόλο του Δημοτικού Συμβούλου και οφείλουν να είναι political correct όπως λένε στο χωριό μου.

Εγώ δεν έχω κανένα λόγο όμως.
Μιλάμε για μία βιαστική και επιφανειακή προσέγγιση του θέματος Όχι μία προμελέτη που η συνολική αμοιβή της μελέτης αγγίζει τα 4 εκατομμύρια ευρώ. Τέτοιες συμβάσεις οριστικών μελετών masterplan/δημόσιου χώρου αντιστοιχούν σε προτάσεις έργων συνολικού προϋπολογισμού της τάξης των 100 εκατομμυρίων και βάλε. Όχι για μελέτη διαμόρφωσης πλατειών συνολικού ύψους κατασκευής 20 εκ. Μάλλον εκεί στην Δημοτική αρχή δεν έχουν αίσθηση των μεγεθών. Δηλαδή τόσα είχαμε τόσα δώσαμε? Αλήθεια το ΤΕΕ, οι Σύλλογοι μηχανικών, αρχιτεκτόνων δεν έχουν να πουν τίποτα πάνω σε αυτό?

Συνεχίζω.

Ήμουν από αυτούς που υποστήριζα και υποστηρίζω ακόμα ότι η θέση του ποδηλατόδρομου στην Οθονως Αμαλίας είναι σωστή. Και έχω βγει δημοσίως και υποστήριξα την επιλογή της Δημοτικής Αρχής διότι είναι επιλογή που αντιμετωπίζει τον ποδηλατόδρομο ως διάδρομο κινητικότητας και όχι ως διάδρομο αναψυχής. Άσε που είναι η ιδανική θέση για να συνδεθεί με το υπόλοιπο προβλεπόμενο δίκτυο ποδηλατοδρόμων. Και έρχεται η προμελέτη τον καταργεί και τον βάζει εντός του χώρου του παραλιακού μετώπου να λειτουργήσει ως «ποδηλατική βόλτα» Και δεν μιλάει κανείς από την Δημοτική αρχή? Ούτε να υποστηρίξει την προηγούμενη επιλογή της? Ή Θα διατηρήσει και αυτόν στην Οθωνος Αμαλίας?

Συνεχίζω.

Στην οριζοντιογραφία της μελέτης εμφανίζεται καθαρά η σιδηροδρομική γραμμή. Σε όλα τα υπόλοιπα σχέδια είναι εξαφανισμένη. Ωραία καταλαβαίνω ότι η μελέτη στηρίχθηκε στην υπόθεση της υπογειοποίησης του τραίνου. Εμφανίζουν την γραμμή ως ζώνη ιδιοκτησία του ΟΣΕ? Γιατί? Επειδή ο Κυρανάκης τότε Υπουργός είπε Δημοσίως ότι εμείς θα δώσουμε έγκριση για να προχωρήσει η μελέτη με την προϋπόθεση ότι την γραμμή θα τη συμπεριλάβετε ως έχει σε αυτή? Δημοσίως το είπε και ήμουν μπροστά. Αυτό είναι? Για μελέτη μιλάμε όχι για κείμενα διαπραγμάτευσης. Δεν είναι παιχνίδι.

Όλα τα προηγούμενα είναι κάποιες από τις πολλές παρατηρήσεις που έχω.

Υπάρχει όμως κατά την γνώμη το μείζον για το οποίο έχω διαφωνήσει και συγκρουστεί δημοσίως όλα αυτά τα χρόνια (πάνω από 20) που ασχολούμαι με το θέμα του παραλιακού μετώπου.
Το παραλιακό μέτωπο δεν μπορούμε να το αντιμετωπίζουμε ως οικόπεδο στο οποίο συγκρούονται ιδιοκτησιακά συμφέροντα. Είναι ο κύριος ζωτικός χώρος της πόλης και ο βασικός άξονας στον οποίον πρέπει να στηθεί το αναπτυξιακό της μέλλον. Και αυτόν τον άξονα οφείλουμε να τον σχεδιάσουμε συνολικά τουλάχιστον από το Γλαύκο έως την πλαζ, έτσι ώστε να λειτουργούν όλες αυτές οι φαινομενικά αντικρουόμενες αλλά ουσιαστικά συμπληρωματικές και αλληλεξαρτώμενες δραστηριότητες προς όφελος συνολικά της πόλης και των πολιτών.

Ο τρόπος εκπόνησης της μελέτης ανεξαρτήτως του περιεχομένου της, με αυτή την αυστηρή οριοθέτηση της, χωρίς καμία σχέση με το ευρύτερο περιβάλλον δείχνει ότι ακόμα το αντιμετωπίζουμε ως οικόπεδο.

Επιμένω ακόμα και τώρα μάλιστα πιο έντονα ότι αυτή είναι μία καταστροφική προσέγγιση.

Ας καταγγέλλει η Δημοτική αρχή ότι όποιος διαφωνεί με την οπτική της είναι εχθρός της πόλης και εξυπηρετεί συμφέροντα. Το έχω ξανακούσει. Βλέπετε ανήκω και εγώ σε εκείνη την ομάδα των πρόθυμων μελετητών που έλεγε ο Δήμαρχος. Δεν πειράζει γιατί εκ του αποτελέσματος τόσα χρόνια έχει φανεί ότι κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Προσωπικά το αντιμετωπίζω ως επικοινωνιακό ιδεολόγημα και δεν με αγγίζει καθόλου.