Παρακολουθώ σχετικά προσεκτικά το θέμα των ανταποδοτικών τελών και τις ανακοινώσεις τόσο της Δημοτικής Αρχής όσων και των παρατάξεων της αντιπολίτευσης ενόψει του Δημοτικού Συμβουλίου για αυτό το θέμα. Κατά την γνώμη μου η όλη συζήτηση δεν έχει καμία αναφορά στην ουσία του θέματος και οδηγείται αποκλειστικά επικοινωνιακή διαχείρισή του.

Το πρόβλημα λοιπόν είναι ότι όποιος πολίτης βλέπει τις ανακοινώσεις δεν καταλαβαίνει τίποτα για το πρεσβεύει η κάθε παράταξη για τα Ανταποδοτικά Δημοτικά Τέλη.

Τα ανταποδοτικά δημοτικά τέλη είναι τα τέλη που πληρώνει ο κάθε Δημότης για την καθαριότητα και τον Ηλεκτροφωτισμό του Δήμου. Ο Δήμος δηλαδή για να καθαρίζει την πόλη και να την φωτίζει δεν παίρνει τίποτα από το κράτος. Και αυτό δεν είναι κάτι τελευταίο. Ισχύει από το 1975. Αποτελεί βασικό τρόπο λειτουργίας των Δήμων. Έτσι μισθοί, υλικά, βενζίνες κλπ για την αποκομιδή των σκουπιδιών, την καθαριότητα των κοινοχρήστων χώρων καθώς και το κόστος για το ρεύμα που φωτίζονται οι δρόμοι ή τα Δημοτικά κτήρια τα πληρώνουν απευθείας οι πολίτες. Δεν περιμένει ο Δήμος χρήματα από το κράτος. Αυτά χρεώνονται μάλιστα όχι ανά κάτοικο αλλά ανά τετραγωνικό κτηρίου. Ο συντελεστής είναι πόσα Ευρώ θα χρεώνεται το κάθε τετραγωνικό του κτηρίου το χρόνο.

Στην Πάτρα αυτός ο συντελεστής είναι 1,0 δηλαδή πληρώνουμε 1 Ευρώ ανά τετραγωνικό κτηρίου το χρόνο. Αν μία οικογένεια ζει σε ένα σπίτι 100 τετραγωνικών πληρώνει 100 Ευρώ το χρόνο. Δηλαδή 8,33 ευρώ το μήνα. Η οικογένεια που ζει σε 100 τετραγωνικά. Υποστηρίζω κατ’ αρχήν ότι αυτό δεν είναι μεγάλο ποσό για να παίρνουν τα σκουπίδια κάθε μέρα, και να είναι καθαρός και φωτισμένος ο δρόμος (αν το όλο θέμα λειτουργεί).

Είναι γεγονός, και σε αυτό το σημείο λέει αλήθεια η Δημοτική αρχή, ότι η Πάτρα έχει τον μικρότερο συντελεστή στην Ελλάδα σε Δήμους με πληθυσμό πάνω από 5000 κατοίκους. Αλλά και από τους υπόλοιπους 50 Δήμους με πληθυσμό κάτω από 5000 μόλις 9 έχουν συντελεστή κάτω από 1. Ο μέσος όρος των τελών στην Ελλάδα είναι 1,75. Οι Δήμοι αντίστοιχου μεγέθους με την Πάτρα όπως η Λάρισα και Βόλος έχουν τέλη 2,47 και 2,25.

Το γεγονός αυτό το σηκώνει σημαία η Δημοτική Αρχή και προσπαθεί με αυτό να υποστηρίξει ότι μάχεται για την λαϊκή Οικογένεια. Αυτή είναι η δική της οπτική και κατά την γνώμη μου είναι μία απλοϊκή (για να μην πω λαϊκίστικη) αντιμετώπιση του πράγματος.
Υπάρχει όμως και μία άλλη οπτική.

Η διαρκής μείωση των τελών από τότε που ανέλαβε η Δημοτική Αρχή το 2014 ουσιαστικά μειώνει και την δυνατότητα της να αντιμετωπίσει το θέμα της καθαριότητας αποτελεσματικά. Δεν είναι τυχαίο ότι κάθε χρόνος που περνά η Πάτρα γίνεται και πιο βρώμικη (το ότι υπάρχει πρόβλημα το έχει παραδεχθεί και η ίδια). Και αυτό ήταν αναμενόμενο αν κανείς λάβει υπόψιν του και πόσο έχουν αυξηθεί τα κόστη σε όλη αυτήν την περίοδο των 12 ετών. Το πετρέλαιο για παράδειγμα που είναι απαραίτητο για την κίνηση των απορριμματοφόρων. Τα κόστη για την καθαριότητα αυξάνονται και η Δημοτική αρχή μειώνει ηθελημένα και συστηματικά τα έσοδα.

Δεν υποστηρίζω ότι έπρεπε να ακολουθήσει υποχρεωτικά τις αυξήσεις. Όταν ανέλαβε ο συντελεστής ήταν 1,95. Εκεί διαμορφώθηκε το 1989 και παρέμεινε σταθερός μέχρι το 2014. Το 2015 τον μείωσε σε 1,75. Θα μπορούσε να τον κρατήσει εκεί υποστηρίζω. Άντε να τον κάνει 1,5. Σήμερα με το συντελεστή 1 τα έσοδα του Δήμου είναι περίπου 15 εκατομμύρια. Αν ο συντελεστής ήταν 1,5 τα έσοδα του Δήμου θα ήταν 22,5 εκατομμύρια. Με σωστή διαχείριση και παραπάνω προσωπικό θα μπορούσε να πάρει και να αντιμετωπίσει τις όποιες αυξήσεις έτσι ώστε να υπάρχει πραγματική βελτίωση στην καθαριότητα. Για να γίνει κατανοητό. Η οικογένεια που ζει σε 100 τετραγωνικά αντί για 8.33 ευρώ το μήνα που πληρώνει σήμερα, να πλήρωνε 12,5 Ευρώ το μήνα. Μάλιστα θα ήταν λιγότερα από τα 16,2 Ευρώ το μήνα που πλήρωνε το 2014.

Ναι αλλά αυτά τα 4 ευρώ παραπάνω το μήνα μπορεί να είναι σοβαρό κόστος για μία οικογένεια μπορεί να ισχυριστεί κάποιος. Γιατί γι’ αυτό μιλάμε.

Αν κάποιος δεχθεί ότι αυτά τα 4 ευρώ αποτελούν πρόβλημα τότε υπάρχουν κάποια θεματάκια στην λογική. Πρώτα από όλα η ταξική διάρθρωση της Πάτρας δεν είναι τέτοια που να μπορούμε να μιλάμε οριζόντια και να λέμε ότι οι οικογένειες δεν μπορούν να αντέξουν 4 ευρώ το μήνα παραπάνω για να έχουν μία πόλη καθαρή. Δεύτερον κοινωνική διαφοροποίηση υπάρχει δυνατότητα να γίνει έστω και έμμεσα. Το έχει κάνει ο Δήμος εξάλλου σε διάφορες κατηγορίες όπως ανέργους, απόρους, πολύτεκνους, ΑΜΕΑ, τρίτεκνους, μονογονεϊκές οικογένειες, επιδοματούχους Κοινωνικού Εισοδήματος Αλληλεγγύης (ΚΕΑ) κ.λ.π.

Οπότε σαφώς υπήρχε το περιθώριο κάνοντας πολιτική για αυτό που ονομάζει πολιτική για την λαϊκή οικογένεια να μην φέρει τον Δήμο σε τέτοιο οικονομικό αδιέξοδο ώστε να υπάρχει θέμα με την καθαριότητα.

Και τι κάνουμε τώρα? Εδώ αυτά που ακούω γίνονται ακόμα πιο προβληματικά.

Η Δημοτική αρχή κατ’ αρχήν (και ορθά) καταργεί τις εξωφρενικές μειώσεις της τάξεως του 50% που είχαν οι περιφερειακοί Οικισμοί. Δεν λύνεται το πρόβλημα αλλά τουλάχιστον εξαλείφεται ο παραλογισμός (ο οποίος δεν γνωρίζω αν ήταν και νομότυπος αφού δεν γνωρίζω αν υπάρχει για αυτούς τους οικισμούς διαφοροποιημένο κόστος για την καθαριότητα). Είναι όπως τότε που ξεκίνησε ο Καλλικράτης που το Ρίο (με τις πισίνες, τα γκαζόν και όλα τα σχετικά πλήρωνε το 1/3 στην τιμή του νερού από αυτό που πλήρωνε η Νότια Πάτρα).

Και έρχεται η αντιπολίτευση να κατηγορεί την Δημοτική Αρχή για αυξήσεις. Και μένει σε αυτό το θέμα αποκλειστικά εκεί. Γι’ αυτό υποστηρίζω ότι δεν καταλαβαίνω τελικά τι υποστηρίζει.

Από την άλλη μεριά η Δημοτική αρχή λέει ότι δεν είναι στην πολιτική της οι αυξήσεις και κατηγορεί το Κράτος για την μειωμένη χρηματοδότηση λες και δεν γνωρίζει ότι τα ανταποδοτικά είναι χρήματα τα οποία δεν προέρχονται από το Κράτος. Δεν έχει κόψει τίποτα το Κράτος. Ο ίδιος ο Δήμος τα έκοψε. Ναι αλλά η πολιτική μας λέει (όταν κάποιος τους το αναφέρει) είναι ότι οι πολίτες αυτά τα χρήματα τα έχουν ήδη πληρώσει μέσω των δυσβάστακτων φόρων. Πρέπει να τα πάρει από εκεί και να μας τα δώσει. Εντάξει σύμφωνοι όταν έρθει ο Σοσιαλισμός. Από το 1975 λέμε ισχύει αυτό με τα ανταποδοτικά. Ενα τέτοιο επιχείρημα θυμίζει το ανέκδοτο με τον Χοτζα και τον Γάιδαρο.

Δυστυχώς όπως στρώσαμε θα κοιμηθούμε. Και στρώνουμε 12 χρόνια. Όχι ένα και δύο. Οπότε την επόμενη φορά που παραπονεθείτε για την καθαριότητα η απάντηση είναι μία.

Ένα ευρώ το χρόνο το τετραγωνικό. Τα υπόλοιπα για τον τρόπο λειτουργίας κλπ έρχονται μετά.

Αν το θεωρείτε αυτό το ποσό είναι αρκετό τότε πρέπει να ξέρετε ότι ουσιαστικά λέτε ότι το πρόβλημα το έχει η Δημοτική Αρχή με την διαχείριση που κάνει. Να συζητήσουμε επί αυτού.

Αν θεωρείτε ότι όντως δεν φτάνει τότε είτε αγωνιστείτε να έρθει ο σοσιαλισμός είτε σταματήστε τους πανηγυρισμούς ότι πληρώνετε τα μικρότερα τέλη στην Ελλάδα, γιατί βαρέθηκα στις ιδιωτικές τουλάχιστον συζητήσεις να το ακούω. Βρείτε λύση. Εγώ δεν έχω.